Dag 35: Hoe vettiger, hoe prettiger

Na een korte nacht, ging mijn wekker af. Ik sprong in de douche en het koude water maakte mij wakker. De guesthouse lag er verlaten bij. Iedereen was nog aan het slapen. Alleen in de kamer van de gastheer was er lawaai. Hij nam ons mee met de auto naar de plaats van de massage. Ik kreeg een vrouwelijke dokter toegewezen. Brecht mocht mee met een man. Ik kreeg een kamertje en er werd mij vriendelijk gevraagd om alles uit te trekken en speciaal broekje aan te doen. Ik lag daar op de tafel. De dokteres kwam binnen met enkele potten olie. Daarna begon ze. Het was een stevige massage, van kop tot teen. Mijn haren werden ook met olie overgoten. De vrouw kraakte mijn tien vingers, mijn tien tenen, mijn enkels, mijn knieen, mijn rug op 3 plaatsen, mijn ellebogen, mijn schouders, mijn nek en mijn polsen. Toen ze bezig was met de massage, vroeg ze me direct of ik last had van een pijnlijke rug. Ik antwoordde dat ik vroeger nog naar de kinesist geweest ben. Ze zei dat ze het voelde. Ik vond het vreemd. Maar ze heeft er eens goed op gewreven en het deed deugd. Na een uur massage nam ik een warme douche, het eerste warme water in 5 weken dat ik op mijn lichaam voel. Ik bleef er een eindje onderstaan. Ik rook volledig naar de olie, mijn haren waren totaal niet vettig maar superzacht, net als mijn huid. Ik kleedde me terug aan en ging naar de vrouw. Ik voelde me zo licht als een veertje. Ik bedankte haar voor de deugddoende massage. Daarna werd het ontbijt geserveerd in de guesthouse. Ondertussen waren ook Maureen en Helen wakker. Maureen leek genezen te zijn. Haar gezicht was niet zo wit meer. Na het eten, zijn we vertrokken richting Rajagiri. Onderweg stopten we nog bij een 5-sterren resort en gingen binnenin een kijkje nemen, prachtig gewoon maar onbetaaldbaar… Sommige vragen hier 1000 euro per nacht. Aan de overkant ligt nog een resort, 7 sterren!!!! Daarna doorgereden, ik was heel moe van de korte nacht en viel in slaap in auto. Om 14u kwamen we aan op school. We kregen de lunch. Daarna ben ik naar mijn kamertje gegaan, alles lag nog hoe ik het woensdag achtergelaten had. Ik kroop in mijn bed want ik was doodmoe. Het was toch zondag, we moesten niet werken. Het zijn de laatste dagen in Rajagiri. Ik ben blij met deze 6 weken stage maar ik ben ook blij dat ik terug naar huis mag. Ik heb heel veel geleerd en gezien door deze buitenlandse stage.

De misgevoelens zijn soms groot.
Tot later iedereen, dikke zoen aan Jelle

Plaats een reactie