Gods own country

Ndag

Vanmorgen was ik al wakker om 5u. Mijn lieve buurvrouw was al aan het koken met het nodige lawaai. Haar kindjes waren ook al wakker en die zijn moeilijk stil te houden. Ik heb me nog eens gedraaid maar eigenlijk niet meer geslapen. Dan maar in de douche gesprongen…HOP…en er weer uit…HOP…Yanna is fris gewassen. Naar het ontbijt gegaan. Tgoooo wat was het lekker. Mr. Vandormael verschoot van mij. Maar hij zei dat ik gelijk heb. Dat ik veel moet eten. Met een gevulde maag gingen we terug naar de public school. We hadden vandaag een presentatie over Belgie. We installeerden ons en maakten dat de powerpoint volledig op punt stond. De kinderen kwamen enthousiast binnen. We hebben er een interactief iets van gemaakt. Mr. Vandormael was heel tevreden met onze uiteenzetting. We denken nu toch dat de leerlingen weten waar Belgie ligt en wat onze gewoontes zijn. En dat was onze bedoeling.. Daarna hebben we terug de muziekleraar gesproken. Hij heeft ons een video getoond over de Wereld Jongeren Dag. Hij gaat er elk jaar naartoe omdat hij in een groepje speelt als pianist. We hebben zelfs zijn cd gekregen en de video. Die mensen geven hier alles weg. Niet te geloven. Dan hadden we nog twee lessen dat we gingen observeren. De eerste was een les social science. De leerlingen moesten iets naar voor brengen in verband met de leerstof. Heel mooi gedaan. Dan hadden we nog 1 les voor de lunchbreak. Dit was een les recht. Terug lekker gegeten bij de lunch en daarna hadden we 2u engels bij kinderen van 6 tot 8 jaar. Ze waren razendenthousiast met onze komst. Ik kreeg na het eerste lesuur al direct 3 tekeningen van de kinderen. Allemaal met hartjes en zelfs op 1 papiertje stond er I love you. Het zijn echt schatten van kinderen, zo lief en superkoddig. Velen kennen al mijn naam en als de les over is hoor ik vaak mijn naam in de gangen. Ook hebben we deze week al veel handtekeningen moeten uitdelen. Als er eentje begint, dan volgt direct de helft van de klas met dezelfde vraag. We voelen ons hier sterren. Na de engelse les hadden we nog een afspraak met de verantwoordelijk om morgen -de laatste dag- in te vullen. Deze middag heb ik de tweede douche van de dag genomen. Het wordt hier met de dag heter en heter. Zelfs de indische bevolking zegt dat het warm is in de middag. Wat is dat dan niet voor ons. Na mijn verfrissing ben ik naar het computerlab gegaan. Ik heb ook nog enkele keren proberen te bellen met een vaste telefoon naar mijn grootouders, maar dat ding werkte niet. Ik vraag het vanavond eens aan Mr. Vandormael want hij zei dat hij al met die telefoon naar huis gebeld heeft. Als het bij hem lukt dan moet dat ook bij mij lukken.
Het is nu 19u23 en binnen een half uurtje mogen we gaan genieten van ons avondmaal. Ik hoop op beef of van die typische pannenkoeken of lekkere kippesalade met verse groenten. We zien wel, wat zeker is, is dat er rijst op tafel zal staan. Ik zal jullie laten.
Vele groetjes van een inmiddels al een beetje gebruinde (alleen armen en nek) Yanna en van Brecht hebben jullie ook vele groetjes.
Zoen.

Dagdag

Vandaag moesten we vroeg uit de veren. De zon was zelfs nog ni op. Zooooo vroeg was het. Neenee tviel wel mee. Ik ben om 6u opgestaan, frisse douche genomen en mijn indische tenue aangetrokken. Dan heb ik de fruitsalade uit de koelkast genomen van mijn buurvrouw. Brecht en ik hebben gisteren een ananas, druiven en sinaasappel gekocht. Alles mooi gewassen en in stukjes gesneden. Het was lekker ontbijtje buiten op het terras. Door het vroege uur konden we nog niet terecht in de school voor het ontbijt, maar dat fruit smaakte net zo goed als een spiegelei. Iets na 7u kwam mister Jakes aangelopen. We kropen in de auto en reden richting luchthaven. Daar was het eventjes wachten. Het vliegtuig had -denk ik- een half uurtje vertraging. Daarna zagen we meteen Mr Vandormael in de verte. Hij nam zijn bagage van de transportband en kwam tot bij ons. Hij was heel blij om ons te zien en dat waren wij ook. Met 2 man en 1 vrouw kropen we in de auto. Hij vertelde ons hoe zijn reis was. Aangekomen op school hebben we toch nog een ontbijtje kunnen eten. Das dus 2x eten in 2u tijd. Smaken dat dat deed. Mr. Vandormael was vermoeid door de lange reis en besliste om te gaan slapen. Wij hadden ook verplichtingen. Wij werden om 10u in de public school verwacht. Zo gezegd, zo gedaan. Er stond een les C++, economie en engels op het programma. Ze doen echt heel goed hun best om de beste lessen voor ons uit te kiezen. Het engels wordt hier heel goed onderwezen. Aan de hand van een computerprogramma horen de kinderen hoe ze woorden moeten uitspreken. Al spelend leren zij heel veel. Na de lessen genoten we van de lunch. Het eten begint hier beter en beter te worden. Dat komt hoofdzakelijk omdat ze het milderen voor ons. Nu proef ik wat ik opeet en het smaakt echt heel goed. Na de heerlijke maaltijd besloten we terug naar de school te gaan. Deze middag verbleven we in the resource room. Dat is een lokaal waar kinderen met dyslexie of andere leerproblemen terecht kunnen. Er wordt geoefend op de moeilijkheden van de leerlingen. Ze zien de extra lessen niet als een straf. Ze genieten om al spelend te leren. Het is echt heel goed uitgewerkt. Na the resource room hadden we om 17u een afspraak met de duitse meisjes. Het is woensdagavond, wat evenveel wil zeggen als Ladiesnight + Brecht. We namen de bus naar het centrum van Cochin. We aten in dezelfde fastfoodketen als van de vorige keer. Een large pakje friet en fishfinger zorgde voor verandering in mijn eetpatroon. Het heeft mij gesmaakt. We besloten om een stapje verder te zetten richting de loungebar. We stonden voor het hotel waar de loungebar gevestigd is en plots vond Clara (het duitse meisje) haar gsm niet meer. Ze moest hem ergens vergeten zijn. Zij en Sara gingen terug naar de plaatsen waar we gestopt waren. Brecht en ik besloten om op hun te wachten in de loungebar. We gingen binnen en het bleek gesloten te zijn. Ze noemden het dry day. Ik weet de juiste reden niet goed maar wat zeker was, was dat de ladiesnight in het water viel. Een beetje later kwamen ook de meisjes aan, MET gsm. Hij lag op de grond in het fastfoodrestaurant. Ze heeft geluk gehad. We hebben dan een eindje in de lobby gezeten van het hotel. Een beetje kletsen. Dan zijn we binnengegaan in een koffieshop en heb ik een vruchtensapje gedronken. Echt heel lekker. Er viel niet meer zo veel te beleven dus we besloten om terug te keren naar de school. De bus kwam maar niet opdagen, dus namen we een auto-ritsjka. Heel krap, maar het was lachen geblazen. `Thuis` aangekomen zijn we elk in ons bed gekropen.
Tot morgen iedereen

Hoi

Vandaag was onze eerste dag in Public School. Om 8u30 werden we verwacht op school. Voorbeeldig als we zijn, waren we al aanwezig om 8u15. De principal stelde ons voor aan alle mensen. Dan hebben we enkele lessen gaan bijwonen. Bio, art, yoga, engels, social science. Er wordt hier op een totaal verschillende manier lesgegeven. Leerlingen zijn hier veel zelfstandiger. Er wordt bijna niets op het bord geschreven dus de leerlingen zijn verplicht om hun notas te nemen. In belgie vragen de eerste jaartjes soms nog in welk kleurtje ze de titel moeten schrijven. Hier moeten ze het zelf ondervinden, maar eigenlijk hebben ze ni veel keuze want ze hebben maar een potlood en een stylo. Het is leerrijk om te zien hoe de werkvormen van india verschillen met die van belgie. Hier wordt meestal gedoceert. Als de leerkracht een vraag stelt, dan antwoorden alle leerlingen in groep. Als de leerkracht een vraag stelt aan 1 leerlingen, dan staat die recht en geeft hij/zij het antwoord. Alle leerlingen dragen hier ook een uniform, blauw met wit.  We hebben ook een yogales meegevolgd. Het was dezelfde yogaleraar als in de hogeschool. Hij vroeg me als ik een yoga-oefening kan aanleren aan de kinderen. Ik ben helamaal niet zo lenig, maar blijkbaar kan ik een oefening die zij heel moeilijk vinden. Ik denk dat de yoga-leraar mij mag. e hebben ook 2 art-lessen gezien. die kan ik zeker gebruiken in een les technologie. We hebben getekend op zwart papier..heel mooi resultaat en we hebben papieren lelies gemaakt. impel maar verbluffend en de leerlingen doen het heel graag. Na onze dag op school vroeg de verantwoordelijke om morgen eventueel mee te gaan als begeleiding naar Fort Cochin. We zeiden volmondig ja.

tot later

Hoi

Vandaag zijn we zoals afgesproken meegeweest als begeleiding naar Fort Cochin. Voordat we vertrokken was er eerst nog iets te doen. Elke eerste dinsdag van de volgende maand houden ze hier een kleine viering. Je hebt een binnenpleni en dat staat vol met kindjes en dan heb je 3 balkons hoog ook vol met kindjes. Er werd gezongen en gebeden. Tot op het moment dat een leerling ons aankondigde genoot ik van het prachtige en ontroerende tafereel. Daarna moesten we op het podium staan. 400 kinderogen keken onze richting. Ik ging voor de microfoon staan en zei zonder voorbereiding hoe dankbaar we zijn dat we de kans krijgen om het indische onderwijssysteem te leren kennen. Er klonk na mijn speech een luid applaus. Wat een zalig gevoel. Om 9u stonden twee bussen klaar. Ik denk dat we met 100 waren. Er was wel degelijk begeleiding nodig om die bubbelkes in de gaten te houden. Voorn hen was het feest dat er 2 blanke mensen op de bus zaten. Een uurtje op de bus gezeten en de kinderen geentertaind met liedjes, kwamen we aan. Overal zag je westerse mensen. Eigenlijk ergerde ik me er aan. Typische Britse bejaarde toeristen. Sommige liepen zelfs bijna de kinderen omver om als eerste de kerk binnen te zijn. Ik had echt te doen met de gastjes. Sommige blanken waren natuurlijk ook heel vriendelijk en vroegen wat we deden met zoveel kinderen. 99 procent van de toeristen waren britten. Daarna zijn we naar de Chinese visnetten gegaan. Heel mooi om te zien. Heel groot en je kan direct de vers gevangen vis kopen. Grote vissen, kleine vissen, lagoustines,… Jammer dat ik Piets pan niet mee heb anders had ik zeker een paar van die beesten in de wok gegooid. Na de lunch -dat we zelf meebrachten van het school- gingen we schoolwaarts. Nog wat liedjes gezongen op de bus. De kinderen waren heel blij. Als ze vroegen hoelang we bleven, waren ze ontgoocheld als wij zeiden dat we maar 1 week in hun school blijven. We kwamen terug aan in de school. Dan hebben we nog wat overlegd met de muziekleraar over het liedje dat we zullen zingen in de kerk donderdag. Nu zit ik hier mijn blog aan te passen en ik ben blij dat ik weer `mee` ben op schema.

Morgen gaan we naar de luchthaven want Meneer Vandormael komt normaal om 7u smorgens aan. Het is een kleine verrassing. Daarna moeten we terug naar de school. Morgen heb we economieklassen en informaticaklassen.

Tot morgen, beste lezers
Dikke zoen

Hoi hoi 

Vandaag vertrokken we naar de backwaters. The backwaters waren ronduit het mooiste stukje op aarde dat ik al gezien heb. De zaterdagmorgen om iets voor 11u vertrokken we met een taxi (inbegrepen in de prijs). Dat soort autos zijn de trots van india. Ze heten Ambassadors. Het zijn witte oldtimers met airco. Het was een goed uurtje rijden van de school naar Allapuzzha, de haven van de houseboats. Onderweg heb ik enkele keren genepen gezeten. Op het moment dat we de straat moesten oversteken viel de oldtimer 2 keer stil. De autos rijden hier razendsnel en ze gaan voor niets of niemand uit de kant. We zagen die autos naderen. Ik dacht echt dat er een botsing zou komen. Maar de chauffeur heeft het goed kunnen oplossen door snel te reageren. Iedereen rijd hier overal. Zelfs op het vak van de tegenliggers. Ook al komt er een tegenligger af. Dan nog rijden ze op elkanders vakken. Niet te doen. Je moet het meemaken voor je het kan geloven. Na een uurtje in de taxi kwamen we aan in de haven. Ze vroegen ons de voucher,maar wij hadden nix van betalingsbewijs. een professor van school had het voor ons geregeld. We zeiden onze namen en de naarm van de professor en het was in orde. De professor (achid) had bij de boeking gezegd dat we de mooiste boot moesten krijgen met alles erop en eraan. Indien we niet content zouden zijn, zou Achid nooit meer iets boeken bij hen. En Achid reist heel vaak!! We kwamen aan op de boot en onze ogen vielen bijna uit onze oogkassen. Het was een supermooie boot. Achid had niet gelogen. In de boot stond al een mand met fruit klaar en de kok was al bezig met de kokosnoten. Het eten was helemaal verwesterd. Daarmee bedoel ik helemaal niet pikant. Gewoon zoals bij ons. We vaarden tot rond 13u en dan plaatste de kapitein de boot langs de kant. Daar zouden we op de boot eten. Er stopte een visser aan onze boot en hij toonde ons een vers gevangen kreeft. We konden hem kopen. We deden het natuurlijk niet omdat we al eten zouden krijgen van het bootpersoneel. We kregen verse vis of beter gezegd ik kreeg 2 verse vissen omdat brecht geen vis lust. De groenten waren overheerlijk en ook de rijst was helemaal anders. Ik denk dat mijn maag gedurende de week verkleind is doordat ik niet zoveel eet, maar nu heb ik toch mijn buikje overvol gevuld. Na het fantastische middagmaal, startte de boot opnieuw en zagen we werkelijk het paradijs. We vaarden in kleine `steegjes` en zagen hoe de plaatselijke bevolking daar leeft. We kregen thee en bananenhapjes. De eigenaar van de boot vroeg ons of hij ons kon plezieren met een massage, maar we hebben vriendelijk bedankt. Die mensen moeten zich niet uitsloven voor ons. We hebben meehelpen afruimen en hen telkens gevraagd of ze ook iets wilden. Na lang aandringen, aanvaarden ze toch iets…Het is uit pure beleefdheid dat ze weigeren. Na enkele uren rond te varen op de backwaters, stopte de kapitein bij een klein dorpje. De boten stoppen altijd op de plaats waar de kapitein leeft. Dan gaat die naar huis en blijft de eigenaar van de boot slapen.
Het was rond 17u30 toen we aankwamen op de `slaapplaats`. De zoon van de kapitein nam ons mee in het dorpje. Een kleine wandeling langs het water. We kwamen alleen maar blanke toeristen tegen, van Frankrijk, van Ierland, USA, Canada, Australie,… Blijkbaar kunnen alleen de blanken deze uitstap betalen. Alle boten lagen op een rijtje langs het oever. Na de korte wandeling gingen we terug naar de boot. het begon te duisteren en we wilden voor het donker terug op onze boot zijn. We spraken met een 3 Canadese mannen. een vader met zijn zoon en zijn neef. De neef kwam een kijkje nemen op een onze boot en we nodigden hem savonds na het eten uit op onze boot. Het avondmaal was terug heel lekker. We aten kip met indisch brood en weer uitermate lekkere groenten. Raar maar waar, maar de indische mensen gebruiken amper melk om eten klaar te maken. Ik vraag het wel elke keer omdat ik 100 procent zeker wil zijn. Na het eten kwam de Canadese man naar onze boot. We hebben daar wat zitten praten over koetjes en kalfjes, vooral over reizen. Die persoon heeft al de halve wereld gezien. Ik denk dat we 4u naar de sterren hebben gekeken. We zagen de planeet Venus heel goed (een oranje-gele bol). En we zagen sommige sterretekens. Ook vliegen er daar vuurvliegjes. Heel grappig om te zien. Ze vliegen rond en geven licht. Het was de eerste keer dat ik zo`n vliegjes zag. Ook heb je daar heel grote vleermuizen die over het water scheren. Slangen zaten er ook, maar die hebben we niet gezien. Gelukkig. Op een eindje begon ik me ongerust te maken. De Canadese jongen ging maar niet weg. Ik vertrouwde het zaakje niet meer. Ik dacht dat hij zou wachten tot we buiten in slaap vielen om dan de sleutels te nemen en in de kamers ons gerief te stelen. Ik stak de sleutels in mijn broekzak. Ik overlegde met Brecht en zei hem dat ik die persoon niet meer echt vertrouwde. Brecht begon ook te twijfelen. Daarna hebben we maar gezegd dat we gingen slapen in onze slaapkamers. Hij ging weg. Ik was toch een beetje opgelucht. We gingen elk effectief slapen en ik deed de deur mooi op slot met enkele grendels. Mijn gerief was veilig opgeborgen. Na het slapen op een normale matras kwam ik wakker en ik nam een douche. Brecht had ondertussen al eens om 5u uit zijn bed gekropen om de zonsopgang te zien maar hij was blijkbaar te vroeg en hij is terug in zijn bed gekropen. Na de frisse douche ging ik terug naar het dek waar brecht al zat. We genoten voor de laatste uren op de boot. Het ontbijt werd geserveerd. Het was een supergroot roerei maar allemaal groenten erin verwerkt. We aten op ons gemak terwijl de kapitein de boot bestuurde richting de haven. Daar hebben we nog een half uurtje op de boot gezeten. Dan kwam de chauffeur. Afscheid genomen van de perfecte bootcrew. Het was met pijn in ons hart. We kropen terug in de auto en reden naar South Kalamassery.Daar hebben we bananenchips (hier een ware lekkernij en specialiteit) gekocht om Achid te bedanken. Auto-Riksja genomen richting school. We kwamen rond 11u aan in de school. Dan nog een beetje zitten praten over de backwaters en ons middagmaal gaan opeten. Het was back to basic in school. Maar gelukkig maken ze het minder pikant voor ons door mijn maagproblemen. Daarna hebben we onze kleren gewassen met de hand in de blakende zon.Brecht heeft een wasdraad opgehangen en we hebben onze kleren over de speelplaats gespannen. Daarna ben ik terug in mijn bed gekropen. Ik was nog altijd vermoeid door het klimaat. Een klein uurtje geslapen en dan heb ik nog wat geschreven in mijn dagboek. Bij het avondeten in school zagen we Achid terug. Hij was razendbenieuwd naar onze ervaring. We hebben hem 1000x bedankt om dit voor ons te regelen. Hij was ook blij met zijn bananenchips. Het eten was op deze avond superlekker. we kregen noedels met groenten en beef. hmmm…
Dan nog wat zitten praten met studenten en naar bed gegaan. Maandag worden we in de school verwacht om 8u30.

Ik mis mijn Jelleke zooooooo hard….Ik zal hem in de armen springen als ik aankom op Zaventem. Dikke zoen

hoi hoi
De vorige keer stopte ik redelijk vroeg met schrijven. Om 17u had ik afgesproken met de Duitse meisjes Clara en Sara om naar de stad te gaan. Ik had mijn sari meegenomen en naar de naaister gegaan. Daar hebben ze mijn maten opgenomen en volgende week vrijdag ligt mijn speciaal gemaakt sari voor me klaar. Ze werken daar nog met de meest primitieve naaimachines. Niet te doen! Dan zijn we naar nog wat gaan wandelen in de stad. We gingen binnen in een indische cremerie. Ik kon helaar niets eten van ijs want ze verkochten alleen ijsjes op basis van melk en geen sorbets. MAAR ze hadden ook heeeeeel veeeeeeel vruchtendranken. Ik nam iets met lemon en sinaasappel. Heel fris en lekker. Daarna hebben we nog wat rongewandeld en zijn we naar school teruggekeerd. Avondmaal samen gegeten en daarna waren we uitgenodigd bij de familie van Jacob. zijn ouders waren supervriendelijk. De mama ging direct naar de keuken, bereidde hapjes en drankjes voor ons. We hebben ook fotos bekeken van andere belgische studenten, die en tweetal jaar geleden ook in India waren.
Na de gezellige babbel zijn we terug naar de school gegaan en in ons bed gekropen. Morgen vertrekken Brecht en ik naar de backwaters. Het verhaal zal je hier kunnen lezen op mijn blog, voor de fotos kan je terecht op de blog van Brecht. Zo is het werk verdeeld en is er geen dubbelwerk. aangezien de computers hier heel traag werken is dit de beste optie.
Tot later iedereen!

Het is wel leuk voor jullie om enkele wist-je-datjes te lezen over India.
Wist je dat:
- de mensen hier strijken met een strijkijzer dat ze moeten opvullen met hete kolen
- de snoepjes hier verkocht worden per stuk..
- het eten hier zo pikant is, dat je mond ervan pijn doet.
- dat de elektriciteit hier meermaals per dag het laat af weten
- dat de indiers nee knikken als ze ja bedoelen
- de koeien hier zomaar op straat lopen
- het verkeer een knoeiboel is, maar dat er hier zelden ongevallen gebeuren
- je 10 eurocent betaalt voor de bus voor 1 persoon
- we hier geen warm water hebben om te douchen.
- dat de indiers geen wc-papier gebruiken, maar een soort tuinslang in combinatie met hun linkerhand. Gelukkig hebben wij hier een westers toilet met wc-papier.
- dat mijn badkamer een ruimte is van iets minder dan 2 vierkante meter.
- de internetverbinding hier ontzettend traag gaat
- de indiers schitterende mensen zijn.
- een blanke huid het schoonheidsideaal is in India
- de naam Yanna evenveel betekent als `Lied` in het Malayalam
- ze de naam Brecht in geen 1000 jaar kunnen uitspreken. Ze noemen hem Brad.
- ik mijn voeten nooit meer proper zal krijgen door constant op mijn blote voeten te lopen.
- op blote voeten lopen bijzonder pijnlijk is als de ondergrond niet echt effen ligt.
- wij elke dag hier rijst eten en dat 3x keer per dag in alle mogelijke vormen. Gekookte rijst zoals wij die in Belgie kennen, rijstpoeder met water en zout dat ze laten drogen in de zon tot een soort chips (dit noemen ze pappadam). Rijst met water en dan bakken (een soort pannenkoeken),…
- de banaantjes nergens zo lekker zijn als in India
- ik op dit moment 26 muggenbeten op beide armen heb en 18 op voeten en enkels. En dat die beten van die rotbeesten 1000 keer harder jeuken dan in Belgie. Gelukkig heb ik superzalf mee, gekregen van de liefste mama ter wereld.
- ik rondloop in traditionele kledij en dat ik een zwart bolleke (bindi) op mijn voorhoofd draag. Het heeft geen betekenis als je het tussen je wenkbrauwen draagt. Heb je als vrouw een rode stip tegen de haarlijn in het midden van je voorhoofd, dan wil dat zeggen dat je een getrouwde vrouw bent.
- mannen hier elkaar ongegeneerd vast houden.
- mannen en vrouwen op de meest walgelijkste manier roggelen en hun eigen preparaat zomaar op de grond deponeren. Zij vinden je neus snuiten het walgelijkste dat er bestaat. Ik hou het liever bij een snotdoek, dan een roggel te maken.
- elke godsdienst hier zonder problemen naast elkaar leeft. Je hebt moslims, hindoes, christenen, orthodoxen, boeddhisten,…
- er amper 3 procent van India de engelse taal machtig is. Enkel in Kerala (waar wij zitten) wordt het onderwijs aangeboden in het Engels en moet iedereen engels kunnen praten.
- Kerala evenveel wil zeggen als het `Kokosnootland`. Kera wil zeggen `kokosnoot`. Alam wil `land` zeggen.
- in India de oorsprong ligt van Yoga. Je moet je hier in alle bochten wringen. En ze duwen op je lichaam tot je er geraakt. Met yoga bereik je een lenig lichaam en innerlijke rust.
- je kamer moet nakijken op hagedissen (ongeveer tussen 5cm en 10cm groot)
- het hier nu snikheet is en dat de indiers koud hebben in de ochtend en in de avond. Dan pas wordt het voor Brecht en ik dragelijk.
- Een vriend van ons een verkoudheid heeft door de `koude`.
- de vrouwen vooraan in de bus zitten en mannen achteraan.
- we een kilo druiven in minder dan een half uur hebben opgegeten.
- India geen goed land is voor mensen die lenzen dragen (ik dus).
- vrouwen hier niet op een brommer mogen zitten met aan elke kant 1 been. Ze zitten dus schuin op een brommer.
- het hier donker is om 18u.
- heel veel mensen hier al wakker zijn om 4u of 5u in de ochtend.
- je geen vuilnisbakken tegenkomt in India. Alles gooit men hier op de grond. Enkel op school staan emmers
- de Indiers (en wij ook) met de rechtse hand eten, het linkse hand gebruiken ze voor andere zaken.
- ik heeeeeeeel blij ben elk nieuws van thuis, van jelleke en met elke reactie op mijn blog!!

Hoi
Deze morgen heb ik het moeilijk gehad. Ik mis thuis hoor. De mensen rond mij natuurlijk maar ook de kleine dingen. Zoals een fris drankje, gewoon eten en warm water. Het Duitse meisje heeft me wat kunnen troosten. Zij heeft hetzelfde meegemaakt als ik. De eerste week was ook moeilijk voor haar. Het is allemaal zo veel in 1 keer. Het indische leven geeft een serieuze impact. Ik weet niet of ik het een cultuurshock kan noemen. Het is een raar gevoel. Ze heeft gezegd dat ik altijd haar gsm mag gebruiken als ik wil bellen, maar dat het ook beter is om niet te vaak te bellen, enkel als het echt niet goed gaat. Moest ik te veel bellen, zou ik jelle en thuis nog harder missen. Na het onbijt hadden we terug een nieuwe afspraak met mister Jakes. Hij vroeg hoe het met mij was omdat hij ondertussen al wist dat ik de dag ervoor mij niet zo goed voelde. Ik zei dat het redelijk goed ging, dat mijn buik in orde is, maar dat ik me doodmoe voel. Ook het Duitse meisje heeft dit meegemaakt. Het is dus volkomen normaal. Je lichaam moet zich volledig aanpassen aan het klimaat en nu pas komt de echte vermoeidheid naar boven. Gisteren heb ik om 21u gaan slapen en heb ik in 1 stuk tot 7u vanmorgen geslapen, zelfs met die warmte. Zelfs het smsje van mijn vriend heb ik niet gehoord en mijn gsm ligt nochtans aan mijn nek. Mister Jakes zei dat ik veel moet rusten en mijn lichaam de tijd moet gunnen om zich aan te passen. Na de eerste week beloofde hij me dat ik me `frisser` zou voelen. Dat zei het Duitse meisje ook. Je hebt ongeveer een week nodig eer je volledig op je plooi bent. Na het gesprek over mijn gezondheid zijn we overgegaan naar de tweede en tevens de laatste les Malayalam.
We hebben de vorige les herhaald. De zin `Entha peru Yanna` wil in het nederlands zeggen Ik heet Yanna. Daarna hebben we de taal PROBEREN te schrijven. Ze hebben een totaal verschillend alfabet dan het onze. Zij hebben 16 klinkers en 42 medeklinkers. Hun letters of klanken zijn precies kleine symbooltjes met heel veel krulletjes. Ik kan al mijn naam schrijven in het Malayalam. Van 10 tot 12u hebben we bezig geweest met de taal. Daarna hebben we wat op terras gezeten, terwijl we daar zaten, hebben we de taal nog wat geoefend. Een groepje vrouwen (we denken leerkrachten) hoorden ons en kwamen meteen. Twee vrouwen hielden mij meteen vast bij de arm en omhelsden mij. Ze zijn heel fysiek hier. Na het oefenen zijn we gaan eten. Ook het keukenpersoneel is op de hoogte gebracht over mijn spijsvertering. Het nieuws gaat hier rond als een lopend vuurtje. Iedereen is heel bezorgd. De koks hebben een speciale maaltijd voor mij klaargemaakt. Het was saus zonder chilipeper, dus deze keer was het niet spicy, maar ik let toch nog op hoor. Als dessert kregen we ananas. Je kan niet geloven hoe lekker die hier smaken. Tropisch! Bij iedere beet loopt het `sop` (sorry voor het dialect) langs je vingers. Hier in Kerala doen ze een beetje kristalsuiker op hun ananas. Je moet het eens proberen, heel lekkere smaak!! Na een niet-pikante maaltijd zijn we naar het computerlokaal gegaan. We hebben een nederlandstalig kerkliedje voorbereid. Dit zullen we volgende week alle kinderen aanleren. Ook zijn we bezig met een uitgebreide presentatie over Belgie. We zullen iets meer vertellen over de situering, het klimaat, de klederdracht, het geld, de manier van leven, het eten,… Na 17u komen de Duitse meisjes ons oppikken in het computerlokaal. Dan gaan we naar een kleermaker, die de sari (dat ik al eerder gekocht heb) op mijn maat zal maken. Daarna zullen we eten. Hopelijk hebben ze terug rekening gehouden met mijn verteerprobleem, maar dat zal wel, want iedereen is zo bekommerd om mij. Na het eten zijn we uitgenodigd bij de familie van Jacob, een student van hier waar we al heel veel contact mee hebben. Hij wil tonen waar hij woont en ons voorstellen aan zijn ouders en familie. In Belgie zijn de mensen totaal niet zo gastvrij als hier.
Een paar keer per dag hebben we hier een elektriciteitspanne, geen mens die dat raar vind. Wij zouden ons al zorgen maken…Hier zijn ze er gerust in. We lezen ook vaak de blog van de mensen die in Rwanda vertoeven. We zijn een beetje jaloers op de choco die ze daar kunnen eten en het warme water om te douchen. Wij hebben het hier niet zo breed. Wij slapen hier op een houten plank met een matrasje die hoogstens 5 cm hoog is. We zijn ook jaloers op hun gekoelde dranken, wij krijgen hier warm water. Ik denk dat we nogal zullen verschieten als we terug in Belgie zullen zijn. Hier begin je pas te beseffen hoe goed het is in Belgie. Maar je hoort ons niet klagen. Wij hebben hier zon en in Rwanda regent het en in Belgie waarschijnlijk ook. De natuur is hier ook prachtig. We zijn blij dat we dit hier allemaal meemaken!!
Het is nu 3u53min en ik zal ermee stoppen. Ik zal mijn geschreven dagboek nog wat aanvullen.
Tot later iedereen en bedankt dat jullie zo massaal meevolgen. Gisteren had ik 308 bezoekers. Ni geweune..hih.
Zoen en tot later

Hoi
Deze morgen hadden we een afspraak met Jacob Aikere. Hij heeft ons alles verteld over de tradities, de politiek, de geschiedenis, de religie, de verschilllen tussen man en vrouw,… We hebben twee uur met hem samen gezeten. Daarna zijn we gaan lunchen. Terug heel pikant. Ik ben vandaag een heel klein beetje ziek. Ik denk dat mijn buik begint te protesteren tegen het pikant eten. Ik zal er dus moeten op letten dat ik nix pikant meer eet. het is echt niet te doen. Soms doet het zelfs pijn als je iets pikant aan het eten bent. Maar we klagen niet. Ik neem gewoon veel droge rijst en ik meng daartussen stukjes banaan. ik sta ook al volledig vol met muggenbeten. Het zijn piepkleine rode vlekjes op mijn armen/benen maar ze jeuken als de hel. Op mijn handen heb ik er nu ongeveer 18. Om maar te zwijgen over mijn voeten en enkels. Op school loop ik nu rond in de traditionele klederdracht. Ik draag ook een zwart bolletje op mijn voorhoofd, dat heet een bindi. Ik heb ze gekregen van Srouty, inmiddels al een vriendin.
Deze namiddag hadden we een afspraak met de vice principal, Ms Meena en 2 studenten die op 1feb vertrekken naar het koude Belgie. We hebben hen verteld over ons land en waaraan ze zich mogen verwachten. Ze schrokken van de prijs. In india betaal je 10eurocent voor de bus per persoon. In Belgie betaal je gemiddeld 1,20 euro tot 1,50. Dus ze beseffen dat Belgie duur zal worden voor hen. Na de meeting zijn we naar het computer lab gegaan en hier zit ik nu mijn blog aan te passen. Ik denk dat ik niet te laat in mijn bed zal kruipen, want ik ben heel moe en mijn buik moet terug op zijn plooi komen. Hopelijk heb ik niet veel miserie. We hebben ook al plannen voor dit weekend. Normaal zouden we een boot nemen naar de backwaters. We zouden zaterdag in de late middag vertrekken en terugkomen de zondagavond. Vanavond hebben we een afspraak met de informatica-leerkracht die voor ons rondbelt. Dan zullen we waarschijnlijk de prijs te horen krijgen.
Morgen hebben we nog een les Malayalam en in de namiddag hebben we een meeting met de oud-studenten. Vandaag en morgen is het niet zo druk voor ons.
Vele groetjes
Tot schrijfs

Namashkaram, wat evenveel wil zeggen als `hallo`.
Vanmorgen hebben we elke spier die ergens in ons lichaam schuilt, kunnen voelen tijdens de yogalessen. Het duurde een uur en het was fysiek erg zwaar. Ik doe het heel graag en ik zou het graag verder doen in Belgie, maar dat zijn weer van deze goede voornemens die waarschijnlijk zullen verwateren. Maar ik zal mijn best doen om het vol te houden. Lenig zal ik wel worden als ik het veel zou doen. Na de yoga zijn we gaan ontbijten. Je mag enkel yoga uitoefenen met een lege maag.
Na het ontbijt hadden we Malayalam-lessen van mister Jakes. Dit is de taal die in de staat Kerala gesproken wordt. Het is niet te begrijpen en niet te lezen. Sommige woorden kunnen we al uitspreken. Daarna zijn we gaan lunchen en een half uur later zaten we op de bus naar de lerarenopleiding St Joseph College. Dit is een hogeschool enkel voor meisjes. We werden heel vriendelijk ontvangen door de nonnetjes. Iedereen was blij dat we daar waren. ze vroegen ons om een toespraak te geven aan de studenten over Belgie en 5 min later stonden we voor 300 man met microfoon te vertellen. Er was niets van voorbereiding, maar de nonnetjes waren heel blij met hetgene wat we verteld hebben. Dan hebben we nog koeken meegekregen voor onderweg. Echt superlieve mensen.Mister Jakes is na het bezoek terug naar de school terug vertrokken. Brecht en ik bleven in de stad omdat we hadden afgesproken met 2 duitse meisjes die ook in onze school verblijven. We wandelen in het centrum. Iedereen keek ons aan. Twee witte mensen zie je hier bijna nooit, dus we waren een attractie op ons eigen. Ik heb mijn handtas goed dicht tegen mij gehouden, want Mister Jakes had gezegd dat we moesten voorzichtig zijn. Hij was een beetje ongerust over ons omdat hij verantwoordelijk is. Maar we hebben hem gerustgesteld en gsm-nummers uitgewisseld, zodat we elkaar konden bereiken indien er iets mis was. Na anderhalf uur wandelen namen we de auto-riksja naar de plaats waar we hadden afgesproken met de duitse meisjes. Toegekomen hebben we nog een kwartiertje moeten wachten eer ook zij toekwamen. We gingen het shoppingcenter binnen. Het was een heel modern gebouw met 6 etages. Op iedere etage heb 1000en meters stof. Dit wordt verkocht om sari`s te maken. Ik kon niet kiezen welke kleur. Ze hadden echt alles. Ik heb een donkerpaarse sari gekocht, typisch indisch, heel mooi. 4 indische vrouwen hebben de sari om mijn lichaan gevouwen. Ik zal het nog es moeten vragen aan een student om de vouwwijze uit te leggen. Na een goede 2u shoppen gingen we gaan eten. Deze keer geen rijst, maar frieten!!!!!!! Ze gingen in een kwartier naar binnen. Het was een soort fastfoodketen met alleen maar kip en vis. Echt lekker en een verademing. De ijskoude cola heeft nog nooit zoveel deugd gedaan. In 3 slokken had ik hem al binnen. Daarna namen de duitse meisjes ons mee naar een supersjieke club/loungebar Het was ladies-night. Brecht viel dus niet in de prijzen. Wij daarentegen kregen 2 gratis cocktails. ik heb twee mojito`s gedronken. hmmmm super!!!! We moesten ook geen inkom betalen omdat we buitenlanders waren. In Belgie kom je dit niet tegen. Dan hebben we met 4 mensen in een auto-riksja gekropen. Krap maar het ging wel. In bed gekropen en direct in slaap gevallen. Morgen is het een nieuwe dag.

Tot later